سرمایه های اجتماعی ومعنوی

هرسال محرم بخش عظیمی از نذروات مردمی صرف قربانی کردن وپخت وتوزیع غذا در سطح گسترده می شود که با یک چرتکه ساده این رقم به چند میلیارد تومان می رسد. پخت وتوزیع نذروات امری پسندیده است اما وقت آن نرسیده برای اصلاح هدف نذروات اقدام کرد ؟ شرافت و عزت مسلمین اولین شعار حسینی که سرلوحه امور است. تغییر هدف نذروات امروزه در جامعه شهر بهار به شدت احساس می شود .شهر ما از لحاظ علمی و صنعتی به شدت نیازمند است و عدم وجود زیر ساخت های مناسب و کارآمد در شهر باعث خروج نخبگان از شهر ومهاجرت آنها به شهرهاو کشورهای دیگر شده. سرمایه های اجتماعی شهر که هرساله تبدیل به مواد خوردنی می شود نیازمند تغییر هدف. نذر برای کار آفرینی و صنعت بخشی که همواره فراموش می شود توجه نمودن به هدف های اولیه مثل خوراک باعث بازماندن از اهداف بزرگتر می شود .ما نیاز داریم به سرمایه های اجتماعی که در راه معنویت ومنافع جمعی قدم برمی دارند ، هدف صنعتی و کار برای جوانان را می توان با نذرهای کوچک وبزرگ در کنار هم قرار داد . جامعه ما نیازی به تفاخر در کشتن احشام وحمل آن با جرثقیل ندارد!! جامعه ما به نذرهایی نیاز دارد که جوانان را به سمت کار وصنعت وشکوفایی هدایت کند.جامعه ما نیاز دارد برای ساختن کتابخانه شبانه روزی و محل علمی بدون هیچ گونه تبعیض اجتماعی برای کشف استعدادهایی که فرصتی برای ابراز ندارند و هر روز به سمت اضمحلال شدن می روند.ما نیاز داریم به نذر جمعی برای پیر مردانی که مجبور می شوند از بی تفریحی در خیابان وچهارراه می نشینند محل تفریح وگفتمان با نسل جدید ایجاد کنیم .ما نیاز داریم به نذر برای علم وفرهنگ.. دراین نیاز نیازمند یاری هستیم برای بهار علم.

نویسنده : لیلا امانی
انتهای پیام/