شهر بهار با آنکه قدمت چند صد ساله یکی از شهرهائی است که از لحاظ آداب، رسوم و تنوع آئینی از گوناگونی فراوان همراه با تمدنی غنی و پربار می باشد.
در شهر بهار علاوه بر خانواده ها که برای بدر کردن سیزدهم فروردین به دشت و صحرا می روند که عموماً با تدارک ناهار و میوه و شیرینی همراه است.
اَل سین سِه، تا پیس اِورگَن مَسِه
(al sin se, tâ pis örgan mase)
« مونجوق سالماق » مراسمی است. عمدتاً زنانه که در واقع نوعی فالگیری با شعر محسوب میشود.
در بیشتر زمان ها وقتی مهاجمی به کشوری حمله می کند و آسیب جانی و مالی وارد می کند مردمان کشور و یا سرزمین مغلوب با کینه و نفرت از مهاجمان یاد می کنند اما در ایران و به تبع آن در بین بهاری ها عکس از قضیه دیده می شود.
در شهر بهار پنج روز بعد از چله بزرگ کوسه می آمد.